Готовый перевод Θρασύμαχος / Θρασύμαχος: ὁ Ἕκτωρ

Αίακός: νῦν δὲ προσχωροῦμεν, ὦ Θρασύμαχε, πρὸς τὰς τῶν ὀλβίων νήσους. ἆρ’ ὁρᾷς;

Θρασύμαχος: ὁρῶ δή. ἀλλὰ τίνες οἰκοῦσιν έν ταῖς νήσοις;

Αίακός: σι’ ὄλβιοι, ὥσπερ ὁ Ἐκτωρ καὶ ὁ Ἀχιλλεύς.

Θρασύμαχος: ἆρ’ οὖ πλουσία ἐστὶν ἡ χώρα; χρυσοῦς γάρ ἐστιν ὁ ἥλιος καὶ χρυσῆ ἡ γῆ, καὶ χρυσᾶ τὰ δένδρα καὶ χρυσοῦς ὁ καρπός.

Αίακός: καὶ δὴ καὶ ἐν ταῖς νήσοις οὐδεὶς ἀρότρῳ ἀροῖ τὴν χρυσῆν γῆν, καὶ οὐδεὶς ἀναβαίνει ἐπὶ τὰ δένδρα καὶ δρέπει τὸν χρυσοῦν καρπόν.

Θρασύμαχος: θαυμάσια δὴ λέγεις οὐδὲ πιστεύω. ἀλλὰ τίς προσ-χωρεῖ; ἄρα θεός τις; ἀργυρᾶν γὰρ κόρυθα ἔχει.

Αἶακός: σίγα, ὦ παῖ· ὁ γὰρ Ἕκτωρ προσχωρεῖ, καλός τε κἀγαθὸς ἀνήρ.

Ἕκτωρ: χαῖρ’, ὦ Αἰακέ· πῶς ἕχεις; τί ἐστι τὸ τοῦ παιδός ὄνομα;

Αίακός: Θρασύμαχός ἐστι τὸ ὄνομα.

Ἔκτωρ: καὶ διὰ τί δεῦρο προσχωρεῖτε;

Αίακός: διότι ὁ Ζεὺς πέμπει ἡμᾶς. δηλῶ γὰρ τῷ παιδὶ πο τὰ έν ταῖς τῶν ὀλβίων νήσοις. δήλου καὶ σύ ἅμα.

Ἐκτωρ: δηλοῦμεν οὖν ἅμα. ἐρώτα, ὦ παῖ· τί ἐθέλεις;

Θρασύμαχος: δήλου μοι οὖν τί ποιεῖτε έν ταῖς τῶν ὀλβίων νήωις.

Ἐκτωρ: οὐδὲν ἄλλο ποιοῦμεν ἦ δειπνοῦμεν.

Θρασύμαχος: ἀλλὰ πῶς ἐστὶν ὑμῖν τὰ σῖτα; ἄρ’ οὐκ ἀροῦτε;

Ἕκτωρ: οὐδαμῶς· οὐδεὶς γὰρ οὐδέποτε οὔτ’ ἀροῖ οὔτε δρέπει. οί γὰρ καρποὶ πίπτουσιν ἀπὸ τῶν δένδρων ἐπὶ τὴν τράπεζαν.

Θρασύμαχος: ἀλλ’ οὐ πιστεύω σοι.

Αίακός: ὅρα οὖν. (καρπός τις χρυσοῦς πίπτει ἀπὸ δένδρου τινὸς χρυσοῦ ἐπὶ τὴν τοῦ Θρασυμάχου κεφαλήν.)

Θρασύμαχος: οἶμοι· φεῦ, φεῦ.

Αἰακός: ἇρα νῦν πιστεύεις ἡμῖν, ὦ παῖ;

Θρασύμαχος: πιστεύω δὴ ὑμῖν.

Ἕκτωρ: παθήματα μαθήματα. (γελῶσι μὲν ὁ τ' Ἀίακὸς καὶ ὁ Ἕκτωρ, δακρύει δὲ ὁ παῖς.)

Θρασύμαχος: μὴ γελᾶτέ μοι.

Ἐκτωρ: σὺ οὖν μὴ δάκρυε, ἀλλ’ ἐρώτα.

Θρασύμαχος: δηλοῦτε οὖν μοι διὰ τί χωλός ἐστιν ὁ Ἓκτωρ.

Ἕκτωρ: δηλῶ σοι δή. ἀλγῶ γὰρ τοὺς πόδας. ὥς δεινὸς δή ἐστιν ὁ Ἀχιλλεύς. ἄνδρας γὰρ ἀποκτείνει καὶ κακὰ ποιεῖ τοὺς νεκρούς.

Θρασύμαχος: καὶ τίς ἐστιν ἡ τοῦ κακοῦ ἀρχή;

Ἔκτωρ: γυνή τις, Ἑλένη τὸ ὄνομα.

Αἰακός: πῶς γὰρ οὕ, γυνὴ γάρ τις ἀεί ἐστιν ἦ τοῦ κακοῦ ἀρχή.

φωνή τις: κάγὼ πιστεύω. ἀλλ’ οὐχ ἦ Ἑλένη.

Θρασύμαχος: καὶ τί σὺ μανθάνεις περὶ τῆς Ἑλένης.

φωνή τις: ἀλλὰ τί οὖ μανθάνω; ἐγὼ γάρ εἶμι Πάρις, ὁ τῆς Ἑλένης ἀνήρ.

Θρασύμαχος; τίς οὖν ἐστὶν ἦ τοῦ κακοῦ ἀρχή;

Πάρις: ἀλλη τις γυνή. ὑμεῖς δὲ σιγᾶτε, κάγὼ λέγω.

Θρασύμαχος: λέγε δὴ ἡμῖν.

Переведено на Нотабеноиде
http://notabenoid.org/book/81250/495472

Переводчики: rmrfhome