Готовый перевод Futurama / Футурама: 7.10. Near-Death Wish / Перадсьмяротнае жаданьне

[Няма Вісмута, апрача шоў Вісмута]

[Вінушем кур’ераў!]

00.24 Vіadouca: Вітаем вас на ўручэньні прэміі Кантралёраў, якая дастаецца самым лепшым Кур'ерам года!

Наступная намінацыя: Лепшы навічок на ровары.

00.32 Fry: Удачы, Дўайт.

Нашы намінанты: Джоні Джэнсан з "Катоў напракат"; Нэзьбін Залгабарг, "Бялізна за 10 хвілін"; і Дўайт Конрад, "Шпаркі парык".

І Заціскачку атрымоўвае...

Джоні Джэнсан!

00.58 Hermes: Ну не журыся, сынку.

01.01 LaBarbara: Мы і так табою ганарымся.

Вядома, ганарыліся б яшчэ больш, калі б выйграў.

01.05 Fry: Табе так пашчасьціла, што з табою родныя.

Прафэсар, ёлупень, нават не прыйшоў.

01.11 Johnny: Я хацеў бы падзякаваць сваім цудоўным бацькам.

01.14 Mother Johnny: Мы цябе любім, Джоні!

01.17 Vіadouca: А цяпер - да сур’ёзнага.

Ушануем памяць адважных кур’ераў, якія ў леташнім годзе склалі свае галовы пры выкананьні абавязкаў.

[Яны дастаўлялі ўспаміны...]

01.28 Vіadouca: Джын Тынкер, аўтобус.

Чарлз Кайлі, цягнік.

Майк Пісарык, леў.

Цяпер яны сьпяшаюцца на неба.

А цяпер, узнагарода найлепшаму кур’еру: газэты, тэлефонныя даведнікі або рознае.

01.49 Fry: Рознае — гэта пра мяне.

01.52 Vіadouca: Нашы намінанты: Джын Тынкер, Чарлз Кайлі, Майк Пісарык і Фі́ліп Джэй Фрай.

І Заціскачку атрымоўвае...

Фі́ліп Джэй Фрай!

Падпішыце.

02.15 Fry: Хачу падзякаваць Акадэміі кур’ерскіх навук, майму выдатнаму робату Бэндэру, а больш за ўсё - майму дарагому пляменьніку Прафэсару Фарнсўарту.

Ён заўсёды знаходзіць на мяне час: выпраўляе на заданьні ці проста дае прачуханкі, калі я дрэнна выконваю работу. А чаму?

Бо мы сям’я, а ў сям’і заўсёды падтрымліваюць адзін аднаго.

Выбачайце, але я не магу чытаць хлусьню з гэтай хустцы.

Рэч у тым, што Прафэсар Фарнсўарт чэрствы бяздушны баран!

А рыбныя палачкі не дасмажылі!

02.59 Bender: Нішто сабе.

Такой штуковінай можна й чэрап праламаць.

03.04 Scruffy: Дзіва што.

03.09 Professor: Чаго?

А, твая цырымонія.

Выбачай, я не прыйшоў, але ў мяне была важкая прычына.

03.06 Fry: Можа падзеліцеся з намі?

03.18 Professor: З задавальненьнем.

Мяне адолела цяжкая хвароба, называецца "мне да сракі".

03.26 Fry: Было б у мяне больш жывых сваякоў.

03.29 Zoidberg: А як жа бацькі Прафэсара?

03.30 Leela: Яны дагэтуль жывыя?

03.32 Zoidberg: Вядома, яны падаюць усе прыкметы жыцьця: пазногці растуць, сэрцы пампуюць вадкасьць — усё як мае быць.

03.39 Hermes: І дзе тыя выкапні жывуць, у асадкавых пародах?

03.46 Zoidberg: Не.

Згодна зь яго асабістай справа, яны знаходзяцца ў вірутальным доме састарэлых на Перадсмяротнай зорцы.

03.53 Fry: А я там быў.

Дык вырушым туды, дзе ўжо бывалі.

04.13 Barrier Bots: Стаяць!

Наведваньні забароненыя.

04.16 Fry: Няўжо?

Ці распаўсюджваецца гэта на...

Уладальнікаў Заціскачкі?

04.20 Barrier Bots: Выбачайце, пане.

Праходзьце.

Гэта Фі́ліп Джэй Фрай.

04.26 Fry: Нэд і Вэлма Фарнсўарт, 423 па Шэйдзібрук Лэйн.

Вылятаем.

04.35 Leela: Фрай, ты так рашуча ды адказна трымаесься.

Гэта мяне ўзьюрыла.

04.40 Fry: Няма часу, Ліла, мне трэба пабачыцца са старымі.

04.57 Bender: Божа мой...

Колькі тут староцьця.

05.11 Fry: Чаму яны ляжаць у скрынях?

Гэта нейкае сьмяротнае ложа з рэуглятарам?

05.16 Leela: Не вярзі лухты.

Іх целы выкарыстоўваюцца, каб выпрацоўваць электрычнасьць.

Ідэю ўзялі са старога фільма, які называецца "Матрыца".

05.23 Bender: Але шмат з чаго выйдзе лепшая батарэя, чым з чалавечага цела.

З бульбіны, напрыклад.

Ці з батарэйкі.

05.30 Fry: Дый колькі б яны энэргіі не выпрацоўвалі, на падтрыманье жыцьця трэба значна больш.

05.35 Leela: Вядома, вядома.

Выглядае абсурдна.

І ўвогуле, калі "Матрыца" толькі выйшла, здавалася, што гэта самая ўбогая, лянівая, жудасная і недарэчная ідэя за ўсю гісторыю навуковай фантасыткі, але яна выйшла на праўду (спраўдзілася).

05.58 Fry: Хто ж ведаў?

05.59 Bender: Добрая работа, аўтары "Матрыцы".

05.52 Fry: Ну вось, нумар 1119.

Авой, мае сваякі.

Я буду называць іх Грэм-Грэм і Шаббаду.

06.00 Bender: Яны выглядаюць амаль як ты, Фрай

Рукі, ногі, пачварнасьць.

06.04 Fry: Шкада, што мы ня можам наведаць іх у віртуальным сьвеце.

06.07 Bender: Мы можам. Проста намачыце вашыя галовы ды начапіце шапкі для рэальна-віртуальнага пераходу.

[Уваход для наведвальнікаў]

06.15 Leela: Гм... электрычнасьць і шапкі з правадамі.

Ты ўпэўнены, што гэта бясьпечна?

06.21 Bender: Гэта ня проста бясьпечна, а на 40 адсоткаў бясьпечна.

[Дом для вельмі старых]

06.50 Bender: Я ж казаў, што бясьпечна.

06.57 Fry: Ого! Дык гэта віртуальны дом састарэлых.

07.10 Leela: Гэта можна назваць толькі адным словам: жах!

А яшчэ жудасьць.

07.15 Fry: А вось іхні пакой.

Яны, мабыць, так хвалююцца перад сустрэчай са мной.

Здароў.

Я ваш далёкі сваяк.

07.24 Ned Farnsworth: Ідзі прэч, круцель.

Я за вярсту чую падман.

07.31 Bender: Адваротная іпатэка.

Атрымайце адваротную іпатэку проста зараз.

07.35 Ned Farnsworth: О, заходзьце, заходзьце.

Дык ты сапраўды наш унук, га?

07.41 Fry: Ну, ўсё ня так проста.

Мяне замарозілі, а твой сын, Прафэсар Фарнсаўарт, мой пра-пра-пра-пра-пра...

07.48 Ned and Velma Farnsworth: Чаго? Што?

07.50 Fry: Так, я сапраўдны ваш унук.

07.53 Ned Farnsworth: Унук?

Божа, як жа ты вырас.

Ты ўжо мабыць у старшыя клясы пайшоў?

07.59 Fry: Зусім нядаўна, так.

08.00 Velma Farnsworth: Ой, ты такі схуднелы.

Можа скаштуеш віртуальнага кумпячка?

08.05 Fry: З задавальненьнем.

08.11 Velma Farnsworth: Як даўно ніхто не спрабаваў маёй ежы.

Я стала рэдка гатаваць, як мы сышлі з рэальнасьці.

08.26 Fry:Так я атрымаў гэты шнар над вокам, а яшчэ відэлец у лёгкім.

08.30 Ned Farnsworth: Гэта неверагодна.

Гэй, паглядзі.

Я адрываю сабе палец.

08.35 Fry: Годзе, Шаббаду, ты мяне палохаеш.

08.38 Velma Farnsworth: Не дазваляй схапіць сябе за нос.

08.43 Leela: О, Божа.

08.46 Fry: Так прыемна, што мая сям’я пабольшала.

У мяне быў толькі Прафэсар, а ён даволі наравісты ды нудны.

08.51 Ned Farnsworth: Бачыў бы ты яго ў дзяцінстве (маленстве).

Дальбог, ужо тады ён быў наравісты ды нудны.

09.02 Velma Farnsworth: Мы вельмі сумуем безь яго, але так добра было прабавіць з табою час.

09.02 Ned Farnsworth: Тут так самотна і нудліва, няма ніякіх забаў, апрача бінга з махлярамі!

09.08 Old man: Сьпярша давядзі, няўдачнік!

09.10 Fry: Ну, нам пара ісьці.

Быў рады з вамі пазнаёміцца, хоць і давялося слухаць, што бурсіт выйшаў за межы фізічнага існаваньня.

09.16 Velma Farnsworth: Старанна вучыся, добра?

09.19 Bender: Што?

Халера, я ўсё яшчэ тут?

09.24 Fry: Я буду сумаваць па ваааас...

Ня думаю, што Грэм-Грэм падабаецца там, а Шабаду дакладна там не падабаецца.

Вярнуліся б яны з намі.

09.42 Guards: Жорскае абыходжаньне! Жорсткае абыходжаньне!

Ляцім! Хутчэй!

09.49 Leela: Не заводзіцца.

Батарэйкі селі.

[Камплектныя батарэйкі]

09.56 Bender: Я вось-вось страчу найвялікшае жыцьцё ў гісторыі, і ўсё празь нейкіх бескарысных старых.

10.00 Fry: Яны не бескарысныя.

Яны ўмеюць запякаць кумпячок...

І глядзець БТ бясконца...

І выпрацоўваць электраэнэргію...

10.08 Leela: Рыхтык!

10.25 Robot: Мы можам зрэзаць.

Тут налева на Мірыям Файнбэрг.

Трэ было на Файнголд.

10.42 Zoidberg: Як прыемна пазнаёміцца з бацькамі Прафэсара.

Я Доктар Зойдбэрг.

Я вельмі важны.

10.48 Leela: Гэй, Зойдбэрг, ты забыўся вынесьці сьмецьце.

10.52 Zoidberg: Ня бі мяне!

10.54 Amy: Іду ў заклад, Прафэсар будзе ў захапленьні, калі вас ўбачыць.

Прафэсар.

Да вас прыйшла пара незвычайных старых.

11.01 Professor: Няўжо гэта зомбі прыйшлі па пошце?

Мама? Тата?

11.06 Velma Farnsworth: Сынок!
Ned Farnsworth:Здароў, малы.

11.09 Professor: Пакіньце мяне ў спакоі!

Каб я больш вас ня бачыў!

11.15 Leela: Якая ляйчына яму пад хвост трапіла?

11.17 Velma Farnsworth: Ну, шчыра кажучы, у нас былі пэўныя цяжкасьці ў мінулым.

11.22 Germes: Пане, ваша мінулае зьмяшчае ўсю гісторыю чалавецтва!

11.26 Ned Farnsworth: Не дадзім тым цяжкім дням азмрочыць наш прыезд.

Філіп, давай сёньня выйдзем на людзі, пратрасёмся як сьлед?

11.34 Germes: Пратрасёмся?

Дзіўна, што засталося чым трэсьці!

11.37 Bender: А ты ў гуморы!

12.09 [Канцэрт галафаністаў]

12.20 Leela: Ого, бачу, вы добра павесяліліся.

12.23 Fry: Ага! Як ніколі!

Грэм-Грэм павалілся ў краме з марозівам, і нам далі бясплатныя порцыі!

12.28 Ned Farnsworth: А цяпер пара падрамаць!

13.00 Leela: Прафэсар, мы з Эймі занепакоеныя тым, што...

13.07 Amy: О! Што такое?

13.09 Professor: Я толькі хачу, каб бацькі мяне любілі.

Божа! Як я іх ненавіджу!

13.14 Amy: Вядома, яны вас любяць!

13.16 Professor: Але ня так, як любяць Фрая!

Яны ніколі са мной не гулялі.

Яны заўсёды "надта стамляліся".

Што за гідкія бацькі!

Падыдзіце бліжэй, я вам усё раскажу.

13.27 Leela: Пачакайце, давайце зробім непразрысты пласт пены.

[Нітра-бурбаластваральнік]

13.33 Leela: Добра, гаварыце.

13.34 Professor: Усё пачалося паўтара стагодзьдзя таму назад.

Я быў звычайным падлеткам з Новага Нью-Ёрка.

А мае бацькі, простыя супрацоўнікі прыватнага фонду, не разумелі маёй цікавасьці да навукі.

13.48 SmallProfessor: Мама, тата, глядзіце што я зрабіў!

13.52 Velma Farnsworth: Чароўна, даражэнькі.

13.54 SmallProfessor: Гэта табе, жаба-мыш.

13.58 Professor: Мяне прынялі ў Масачусецкі тэхналагічны інстытут у 14, але бацькі раздушылі мае мары як непатрэбную жабіну галаву!

14.06 Velma Farnsworth: Любы, баюся мы ня можам цябе адпусьціць.

Ты яшчэ эмацыйна не пасталеў для ўнівэрсітэта.

14.12 SmallProfessor: "Эмацыйна не пасталеў для ўнівэрсітэта!"

14.17 Professor: Непакоючыся, што гарадзское жыцьцё выклікае ў мяне нездаровую цягу да адукацыі, бацькі надумаліся перахаць...

На ціхую фэрму!

14.28 Leela: Па-мойму, гэта міла.

14.29 Professor: Сьціхні ты!

14.33 SmallProfessor: У мяне засталася толькі ты, жаба-мыш.

14.39 Professor: Божа, я ненавідзеў гэтае месца!

Бацькі трымалі мяне там шмат гадоў!

Калі я нарэшце зьбег адтуль, то пакляўся больш ніколі не гаварыць зь імі.

14.48 Amy: Гэта вельмі сумная і доўгая гісторыя, Прафэсар.

Але вам ня будзе лягчэй, пакуль вы не пойдзеце да сваіх бацькоў і ня скажаце ім пра свае пачуцьці.

14.57 Professor: Твая праўда.

Я скажу.

Я вас ненавіджу, нанавіджу, ненавіджу!

Вы сапсавалі мне жыцьцё!

Бывайце!

15.14 Bender: Які шалёны неабрэзаны стары.

15.24 Fry: Я амаль злавіў Прафэсара ля Іст-Рывэр, але вецер распасцёр яго скураныя складкі, і ён спланіраваў над мостам Кўінсбара.

15.31 Leela: Навошта ён адправіўся ў Кўінс!

Яму ня трэба шыны.

15.34 Ned Farnsworth: Наша старя ферма была ў Кўінсе.

15.36 Fry: Ён, мабыць, вярнуўся на фэрму, каб апаганіць яе сваёй галізной!

Хадземце, хутчэй!

15.45 Leela: Чаму ты так імкнесься знайсьці Прафэсара, Фрай?

Хіба ты не сярдуеш на яго?

15.49 Fry: Сярдую, вядома.

Гэта і так зразумела.

Я хачу знайсьці яго дзеля Грэм-Грэм і Шабаду.

15.55 Leela: Каго?

15.56 Bender: Хутчэй, хутчэй!

Добра, тармазі!

16.03 Ned Farnsworth: Вось наш стары дом.

Нічога не зьмянілася.

16.08 Velma Farnsworth: Начапі акуляры, родны.

16.18 Leela: Я нешта чую!

16.25 Fry: Гэта Прафэсар!

16.26 Professor: Так, давайце глядзіце на дзівака!

Бацькі яго не люблі, трымалі тут, за сто кілямэтраў да найбліжэйшага мікраскопа!

Чаму?

Чаму?!

16.41 Ned Farnsworth: Ён заслугоўвае праўды, Вэлма.

Думаю, ён дастаткова дарослы, каб справіцца з гэтым.

16.44 Velma Farnsworth: Дзетачка...

Мы ніколі не казалі табе, але...

У цябе быў старэйшы брат.

16.50 Professor: Што?..

16.54 Velma Farnsworth: Шмат у чым ён быў падобны да цябе.

Ён любіў навуку і яму не цярпелася пайсьці ва ўнівэрсытэт.

Ён нават з выгляду быў падобны да цябе.

Але, на вялікі жаль, ён...

Як бы гэта сказаць далікатней?

17.10 Ned Farnsworth: Начыста зьехаў з глуздоў!

17.12 Velma Farnsworth: Дзякуй, Нэд.

Але што з таго?

Ён быў нашым звар’яцелым сынам, якога мы любілі .

Штоночы бедны хлопчык сьніў кашмары.

Яго піжама была мокрая ад поту.

17.27 Ned Farnsworth: Ага, ад поту. Вядома.

17.30 Velma Farnsworth: Мы сядзелі ля яго ложка ўсю ноч, а калі ён пачынаў стагнаць і пацець у штаны, мы чыталі яму ўлюбёную кніжку.

81, таль.

82, сьвінец.

83 - вісмут

17.46 Ned Farnsworth: Бедны малы вар’ят ані ня выжыў бы сам.

Таму мы трымалі яго на фэрме пакуль маглі.

17.52 Velma Farnsworth: Але адной ноччу, ён уцёк, не ўзяўшы нічога акрамя таго што было на ім.

Яго прянялі ў прэстыжную ўстанову... ва ўстанову для псыхічнахворых!

18.13 Ned Farnsworth: Ён атрымаў поўную псыхадэмінчную стыпэндыю.

І больш мы яго ня бачылі!

18.19 Velma Farnsworth: Мы не жадалі, каб ты скончыў, як твой старэйшы брат.

Таму мы трымалі цябе на фэрме і дапамаглі дыстанцыйна атрымаць доктарскую ступень па радэо.

18.28 Professor: Ступень па радэо?

18.30 Ned Farnsworth: Мы зрабілі так, бо любім цябе, Флойд.

18.33 Professor: Флойд? Які, чорт яго бяры, Флойд?

Я Г'юбэрт!

18.37 Velma Farnsworth: Ты Г'юбэрт?

Старэйшы брат?

18.41 Ned Farnsworth: Але... мы думалі, што ты дагэтуль у вар’ятні!

18.44 Professor: О, не, не, не, не.

Я правёў там 25 год.

Гэта імгненьне ў параўнаньні з аьспірантурай.

18.51 Velma Farnsworth: О, Г'юбі, мы так рады зноў цябе ўбачыць!

18.55 Professor: Чакайце.

Гэта ўсё праўда?

Вы сядзелі са мной кожную ноч?

19.00 Ned Farnsworth: Вядома, сын.

Таму мы надта стамляліся, каб потым гуляць з табой.

Мне так шкада, што мы не выкарысталі шанц.

19.09 Professor: О, мама!

Тата!

19.17 Bender: Можа зараз ня самы зручны момант, але пару гадоў назад, бяздомны таэрадор з імем Флойд біўся ў дзьверы і сьцярджаў, што...

19.24 Fry: Бэндэр!

Чаму ты заўсёды перацягваеш увагу на сябе?

19.35 Professor: Вы ўпэўненыя, што хочаце вярнуцца на Перадсьмяротную Зорку?

19.38 Velma Farnsworth: О, так.

Нашыя мышцы баляць, косткі ломіць.

19.43 Ned Farnsworth: У мяне нават скура баліць.

19.45 Velma Farnsworth: Там, вядома, не палац, але нас кормяць праз хрыбет і плата за арэнду прымальная.

19.52 Fry: Не хвалюйцеся.

Я буду наведваць вас час ад часу.

19.56 Velma Farnsworth: Што наконт сьнежня, нам якраз ужывяць сьвяты ў мазґі?

20.01 Fry: З задавалненьнем, Грэм-Грэм.

20.03 Ned Farnsworth: Ну што, сынку, нам зноў пара разьвітвацца.

20.06 Professor: Яшчэ не пара.

Я дазволіў сабе перапраграмаваць сымуляцыю вашай старасьці.

[Уваход для наведвальнікаў]

Чаму б мне не заскочыць на хвілінку і не паказаць вам усё?

20.25 Ned Farnsworth: Божа мой віртуальны!

Гэта наша старая ферма!

20.29 Velma Farnsworth: Як тут прыгожа!

20.31 Professor: Выгляд... увесь цымус у выглядзе.

Дарэчы, пра выгляд...

20.41 Velma Farnsworth: Мой сынок!

Мой харошы сынок!

20.45 Professor: Вось вам апошні шанс пагуляць... калі вы ня надта стаміліся?

20.49 Ned Farnsworth: За табой ня стомісься ганяцца, звар’яцелы ты прыгажун!

Давай, Вэлма!

20.54 Velma Farnsworth: Кагосьці зараз заказычуць!

20.55 Ned Farnsworth: Я даганю цябе! А вось і я!

Амаль схапіў! Ідзі сюды!

Переведено на Нотабеноиде
http://notabenoid.org/book/29846/190402

Переводчики: dziadzka_kandrat, Ludvinka, Vadzimka